همنوا با خادمان 

مولد اخت الرضاست

جشن دخت مصطفاست

تربت معصومه را، این حریم باصفا

گل نثارش می کنیم ،لاله زارش می کنیم

لاله و گل آورید، زیر پایش گسترید

حضرت معصومه را ،گل بریزیدش به پا

مردم قم هم صدا                  با علی موسی الرضا             برکشید از دل نوا

مولد اخت الرضاست                جشن دخت مصطفا است 

مژده بادا شیعیان،با شکوهی جاودان

مرقدش شد گلفشان،دسته گل بر کف همه

سر دهید این زمزمه،ریزه خوارانش همه

فاطمه یا فاطمه،فاطمه یا فاطمه

مولد اخت الرضاست                   جشن دخت مصطفاست

ما به جای کربلا ،حضرت معصومه را

می زنیم اینجا صدا،ما که کسب آبرو

کرده ایم از خاک او،می کنیم این گفتگو

مولد اخت الرضاست،جشن دخت مصطفا است

آنکه بر قم زیور است              دختر پیغمبر است                افتخار رهبر است 

مولد اخت الرضاست                     جشن دخت مصطفاست

تو علی اکبری ؛
علوی سیرت و محمّدی صورت .
آئینت جوانمردیست . صدایت ، لرزه بر اندام آنان می‏اندازد
که نفس‏های شیعه را بریده بریده می‏خواهند .
در آغوش باران زاده شده‏ای و از سینه بهار، شیر نوشیده‏ای .
از عشیره گل سرخی و از تبار آفتاب .
کوهستان‏ها ، هوای پاک نفس‏هایت را به عاریت گرفته‏اند.
شاعرانه‏ترین واژه‏ها ، شعر بلند حماسه‏ات را سرودن نمی‏توانند .
محرم در محرم تصویر تابناک توست
که بر صفحه خونرنگ عاشورا می‏درخشد .
لب‏های ترک خورده‏ات ، سال‏هاست فرات را
سر در گریبان نگه داشته است .
صفحات آن ظهر سرخ را که ورق می‏زنم ،
ردّ نگاه‏های پر هیبت توست که بر جا میخکوبم می‏کند.
تو اردیبهشت فصل‏های جهانی .
خاکستری‏ترین روزها را خورشید کلامت به تپش وا می‏دارد .
امروز می‏آیی و ما فانوس‏های عاشقی در دست ،
میلاد خجسته‏ات را نور می‏پاشیم .
می‏آیی و چکاوکان روشنی ، روز آمدنت را به ترانه می‏نشینند
و رودهای زمین ، بهار آمدنت را آواز می‏خوانند .

می‏آیی و کائنات به تو سلام می‏کند .
عطر آرام تو که از افق لبریز می‏شود ،
جهان در دامنه زلال روح تو به نماز می‏ایستد .
آفتاب در پیشانی تو شدت می‏گیرد .

تمام میوه‏های درختان شاداب می‏شوند
و برگ‏های سبز برای تو شعر می‏خوانند .
گل‏های سرخ از لبخندهای بی‏ مضایقه تو جان می‏گیرند
و همه رودها ، به شوق عطر تو به دریا می‏ریزند .

همه موج‏ها از تو یاد گرفته ‏اند که هیچ‏گاه از رفتن باز نمانند .
پیش از آنکه بیایی ، ابرها نام زلالت را بر همه باریده بودند .

همه نام تو را می‏دانند . همه تو را می‏شناسند .
تو شبیه‏ترین غنچه‏ها به بهاری ، تو شبیه‏ترین شکوفه‏های ازل
به پیامبری صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله .

همه عطر تو را می‏شناسند ؛ نارنج‏ها ، ابرها ، بادها و گنجشک‏ها .
نام تو در خون همه گلبرگ‏های زیبا جریان دارد .
همه عطرها از مهربانی تو سرچشمه می‏گیرند .
تمام اردیبهشت‏ها از آغوش گرامی تو جان می‏گیرند .

بهشت ، بهانه‏ای‏ست برای دیدن تو . بی‏تو ،
بهار توهمی بزرگ است که به کویرهای بی‏پایان ختم می‏شود .

تو مسافر تمام قلب‏هایی هستی که پرنده‏ها را دوست دارند .
ماه از گریبان گرامی تو آغاز می‏شود
و روز در پیراهن تو تکثیر می‏شود .

با تو می‏توان خورشید را به کوچک‏ترین ایوان‏ها دعوت کرد
و باران را مهمان تمام شیشه‏های غبار گرفته بی‏رهگذر .
امشب به یمن آمدنت تمام آینه‏ها قد می‏کشند .

ابرها همه باران می‏شوند تا بی‏واسطه
گونه ‏های بهشتی‏ات را ببوسند . با آمدنت ،
عشق به مهمانی خانه‏های فراموش شده می‏رود
و سقف خانه‏ها ستاره‏پوش می‏شوند .